Από τον περασμένο Ιούνιο η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις αποκαλύψεις για το αγροτικό σκάνδαλο με πρωταγωνιστή φυσικά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, έναν οργανισμό που δημιουργήθηκε για την καλύτερη εξυπηρέτηση των αγροτών και έχει πλέον καταστεί συνώνυμος της διαφθοράς στην Ελλάδα. Αντί να απορροφά ευρωπαϊκούς πόρους για τον μετασχηματισμό του πρωτογενούς τομέα στη χώρα μας έχει μετατραπεί σε μηχανισμό συντήρησης κρατικοδίαιτων δημοσίων υπαλλήλων και «σουρωτήρι» ευρωπαϊκών κονδυλίων. Πιο συγκεκριμένα πλέον ο ΟΠΕΚΕΠΕ ειδικεύεται στις εξής δραστηριότητες:

•Δημιουργία εικονικών δικαιωμάτων και βοσκοτόπων σε γη, θάλασσα και αέρα

•Δήλωση τουλάχιστον διπλάσιου αριθμού αιγοπροβάτων από αυτά που υπάρχουν

•Καθυστέρηση ενσωμάτωσης της νέας ΚΑΠ με αποτέλεσμα την απώλεια ευρωπαϊκών πόρων

Παράλληλα, με την πάροδο του χρόνου κι έπειτα από σημαντική έρευνα στο «φως» έρχονται νέα στοιχεία τα οποία δείχνουν μια ρουσφετολογική πολιτική (μηδενικοί έλεγχοι, συνομιλίες με υπουργούς για «ορφανά» ακίνητα) που ακολουθείτο από την κυβέρνηση της ΝΔ ώστε επιπλέον πόροι να κατευθυνθούν σε κομματικά στελέχη και ψηφοφόρους και ίσως να επηρεάσουν τελικά και το εκλογικό αποτέλεσμα (θα φανεί έπειτα από περαιτέρω έρευνα). Για να επιτευχθούν όλα τα παραπάνω, είχε δημιουργηθεί ένα στρεβλό σύστημα καταβολής των ενισχύσεων, η λεγόμενη «τεχνική λύση», το οποίο άφηνε αρκετά περιθώρια σε οποιονδήποτε απατεώνα να δηλώσει βοσκότοπο μέχρι και στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας όπως είχαμε ακούσει.

Σημαντικό είναι λοιπόν να επανεξεταστεί ο τρόπος καταβολής των αγροτικών ενισχύσεων οι οποίες πρέπει πλέον να δίνονται ως μπόνους παραγωγικότητας αλλά και η αναβάθμιση των συστημάτων ώστε οι διαδικασίες να απαιτούν την ελάχιστη δυνατή ανθρώπινη παρέμβαση (ή καθόλου αν είναι δυνατό) ούτως ώστε να μην βιώσουμε ξανά στη χώρα ένα τόσο μεγάλο σκάνδαλο που κρατάει σίγουρα από τη δεκαετία του 1990, με τη μόνη διαφορά ότι οι Cayenne έγιναν Ferrari.

 

Γράφει ο Χρήστος Γεωργίου.